ეს ის ოთახია, რომელსაც დაბრუნებული სტუმრები ხელახლა ითხოვენ.
ძველი სახლის მთელ სიგანეზეა გადაჭიმული, ამიტომ შუქი მასში მთელი დღე მოძრაობს — დილით ტერასიდან შემოდის, გვიან შუადღეს პარკეტს ეფინება. იატაკი თავდაპირველი ნაძვისკუდა პარკეტია, რესტავრაციისას ფიცარ-ფიცარ აყრილი და ხელახლა დაგებული. დიდ კარს ტერაკოტისფერი შევუნარჩუნეთ, ჩარჩო კი იმავე მწვანედ შევღებეთ, რითაც მთელი სახლია შეღებილი.
შიგნით მუხის საწოლია, პატარა მრგვალი მაგიდა ჩაიდნისთვის და, გულწრფელად, საკმაოდ ბევრი ცარიელი იატაკი — რაც ღვინის მარნებში გატარებული დღის შემდეგ სწორედ მთავარი აღმოჩნდება ხოლმე. საწოლის ორივე მხარეს, კითხვისთვის, შავ სადენებზე ორი სანათი დაბლა კიდია.
გარეთ ტერასა მხოლოდ თქვენია. სახურავებს გადაჰყურებს ქალაქისკენ და დილის მზეს იჭერს — ასე რომ, თუ საუზმე ქვემოთ, გრძელ მაგიდასთან კი არა, იქ გინდათ, წინა საღამოს გვითხარით და ავიტანთ.
